در تفکیک این ترور هدفمند، بعدازظهر پنج‌شنبه ۱۶ مهرماه ۱۴۰۵، خودروی حامل علی زغیبی و همراهانش در محله کوی الزهور (گلستان؛ نام‌گذاری نوین حکومتی) در شهر أحواز (پایتخت)، هدف تعقیب و گریز و ملاحقه مباغتة نیروهای امنیتی قرار گرفت. مأموران امنیتی با شلیک مستقیم، مستقیم و با خونسردی تمام اقدام به ترور علی زغیبی نمودند که وی در دم جان باخت. پس از اجرای این جنایت، نیروهای امنیتی سرنشینان مجروح را ربوده و به مکانی نامعلوم منتقل کردند، بدون اینکه به آنان خدمات پزشکی ارائه دهند یا سرنوشت‌شان را روشن کنند؛ اقدامی که به‌وضوح تلاشی برای سرپوش گذاشتن بر دلایل این تعقیب و هدف‌گیری مستقیم است.
زنجیره امتدادی ترورهای خاموش و تصفیه‌های میدانی: سازمان أحوازي حقوق بشر تأکید می‌کند که ترور علی زغیبی در چارچوب یک طرح امنیتی برنامه‌ریزی‌شده برای «ترورهای خاموش» و تصفیه‌های فیزیکی مستقیم علیه شهروندان و فعالان أحوازی قرار دارد و با شواهد دیگر جنایات تروریستی ثبت‌شده توسط سازمان مطابقت دارد:
-
پرونده ترور فعال مدنی هاشم عیدانی: پس از محاصره منزلش در روستای خبینه‌علیا (از توابع أحواز) هدف شلیک مستقیم گلوله قرار گرفت و پیش از اینکه پیکرش توسط مقامات برای سرپوش گذاشتن بر جنایت مصادره شود و خانواده از تشییع محروم گردند، ترور شد.
-
پرونده ترور حکیم وحیدی (بنی‌طرف): شهروندی که در شهر جراحی با هدف‌گیری مستقیم و شلیک گلوله با نیت تصفیه فیزیکی توسط یکی از عناصر امنیتی (ایمان شریفی) ترور شد.
ارزیابی حقوقی و قانونی: سازمان أحوازي حقوق بشر این عملیات‌های ترور را نقض آشکار و مستقیم معاهدات بین‌المللی، بهویژه ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) در ارتباط با حق بنیادین حیات و ممنوعیت ترور و قتل خودسرانه، و همچنین اصول سازمان ملل متحد درباره استفاده از زور و سلاح گرم می‌داند. این سازمان خواستار آغاز تحقیقات فوری بین‌المللی از سوی سازمان ملل درباره پرونده ترورهای خاموش و محاسبه عاملان آن است.
