در سایه افزایش مظاهر آشفتگی امنیتی و انتشار ویدیوهایی که مانور و خودنمایی گروه‌های مسلح به سلاح‌های سرد (مانند شمشیر، خنجر و قمه) را در خیابان‌های عمومی توسط افراد وابسته به حکومت مستند می‌کنند، سازمان أحوازي حقوق بشر ابعاد میدانی بسیار خطیری را رصد می‌کند که از ارعاب موقت فراتر رفته و به سطح پرورش برنامه‌ریزی‌شده خشونت و عادی‌سازی آن در محیط عمومی می‌رسد.
اول: ابعاد نقض حقوق (ارعاب و عادی‌سازی خشونت در میان کودکان و نوجوانان) پیگیری‌های حقوق بشری تنها به اثرات روانی مستقیم ناشی از ارعاب عابران محدود نمی‌شود، بلکه مخاطرات ساختاری و عمیق‌تری را شامل می‌گردد:
-
عادی‌سازی خشونت در برابر کودکان و نوجوانان: حضور کودکان و نوجوانان در صحنه‌های مانورهای مسلحانه و مشاهده حمل علنی سلاح سرد، بذر خطرناکی برای ترویج فرهنگ خشونت به‌عنوان ابزاری پذیرفته‌شده در فضای جامعه می‌کارد. این امر تربیت صحیح آنان را مخدوش ساخته و آنان را در معرض محیطی افراطی و شبیه به روش‌های گروه‌های مسلح قرار می‌دهد.
-
ارعاب خیابان و جامعه: ایجاد فضای دائمی از تنش امنیتی برنامه‌ریزی‌شده از طریق چرخاندن سلاح توسط گروه‌های غیررسمی در اماکن عمومی، که حس امنیت و ثبات شهروندان را سلب می‌کند.
-
سوءاستفاده از بهانه‌های سیاسی برای توجیه آشفتگی: توجیه این مظاهر با شعارهای دفاعی یا سیاسی، این حقیقت را نفی نمی‌کند که اجازه دادن به شبه‌نظامیان و عناصر غیررسمی برای گشت‌زنی مسلحانه، به معنای فروپاشی حاکمیت قانون است.
دوم: ابعاد حقوقی و قانونی این اقدامات با نقض آشکار معاهدات بین‌المللی مرتبط، به‌ویژه کنوانسیون حقوق کودک و میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی همراستا است:
-
کنوانسیون حقوق کودک: مواد اصلی (مانند مواد ۳ و ۱۹) بر تعهد دولت‌ها و جوامع به حمایت از کودکان در برابر تمامی اشکال خشونت و آسیب‌های روحی و جسمی، و جلوگیری از قرار گرفتن آنان در محیط‌های پرورنده روحیه پرخاشگری یا سوءاستفاده از آنان در مظاهر تهدید و ارعاب تأکید دارند.
-
میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR): ماده (۹) حق امنیت شخصی را تضمین می‌کند، در حالی که ماده (۲۰) هرگونه تحریک به خشونت یا دشمنی را ممنوع می‌سازد؛ المانی که کاملاً بر مظاهر مانورهای مسلحانه جهت ارعاب جامعه انطباق دارد.
