چهره پنهان پروژه‌های نیشکر در الأحواز: ابزارهای شهرک‌سازی و تغییر بافت جمعیتی در پوشش اقتصادی .. گزارش حقوقی گسترده: پروژه‌های نیشکر در الأحواز.. اسناد پاکسازی نژادی (قیام ۲۰۰۵)، تحریف مساحت‌ها و دستکاری آمار جمعیتی به‌عنوان ابزارهایی برای تغییر بافت جمعیتی
در سایه تداوم اعتراضات گسترده کارگری و مردمی که شهروندان الأحوازی برای سومین هفته متوالی در برابر شرکت نیشکر (دعبل خزاعی) انجام دادند، ابعاد واقعی و فاجعه‌بار این پروژه‌های سرمایه‌گذاری ادعایی آشکار می‌شود. بر اساس گزارش‌ها و مستندات بین‌المللی صادر شده توسط «سازمان بین‌المللی حقوق اقلیت‌های تحت ستم» (Minority Rights Group International – MRG) که از طریق پایگاه داده‌های بین‌المللی وابسته به سازمان ملل (Refworld) منتشر شده است، آنچه تحت پوشش «پروژه‌های توسعه‌ای» ترویج می‌شود، چیزی جز امتداد سیاست‌های استعماری و شهرک‌سازی سیستماتیک با هدف تغییر هویت و جغرافیای اقلیم و به فقراستکشان بومیان آن نیست.
اول: ریشه‌های تاریخی.. از هسته پهلوی تا توسعه فشرده جمهوری اسلامی مستندات تاریخی و حقوقی نشان می‌دهد که پروژه‌های کشت نیشکر در جغرافیای الأحواز هرگز دارای توجیه اقتصادی بی‌گناهانه‌ای نبوده، بلکه سنگ بنای نخستین آن در دوران آخرین شاه (محمد رضا شاه پهلوی) گذاشته شد؛ جایی که نخستین هسته بزرگ آن صنعت در اواسط دهه ۶۰ تأسیس شد. اگرچه آن دوره شاهد آغاز پروژه تاریخی نخست بود، اما نظام جمهوری اسلامی بعدها عمداً این طرح را به شکلی ترسناک و بسیار فشرده گسترش داد و از آن به عنوان ابزاری برای شهرک‌سازی و مهندسی جمعیتی جهت ریشه‌کن کردن، آواره کردن ساکنان عرب بومی و آوردن شهرک‌نشینان فارس از شهرهای فارس‌نشین برای جایگزینی آنها استفاده کرد.
دوم: سند ۲۰۰۵ و قیام جامع کرامت.. خونین‌بودن سرکوب و دلاوری‌های الأحوازی‌ها خطرات پروژه‌های شهرک‌سازی در الأحواز تنها به پیامدهای اقتصادی محدود نمی‌شود، بلکه فراتر از آن به سیاست‌های سیستماتیک و مصوب در بالاترین سطوح کشور کشیده می‌شود. این امر به وضوح در قیام تاریخی آوریل (نيسان) ۲۰۰۵ که تمامی شهرهای الأحوازی را بدون استثناء فراگرفت و پوشش داد، نمایان است؛ قیامی که شراره بزرگ آن پس از افشای یک سند رسمی (معروف به «سند ابطحی») زده شد که صراحتاً از برنامه‌های دولتی برای آوارگی و کوچاندن دو سوم (۲/۳) عرب‌های الأحوازی از خانه‌هایشان ظرف مدت ده سال و جایگزینی آنها با شهرک‌نشینانی از نژاد فارس حکایت داشت. مقامات ایرانی با سرکوب خونین و غیرموجه با این قیام مسالمت‌آمیز روبه‌رو شدند؛ بر اساس آمار صادر شده از سوی دانشگاه قرية الدهلاوية (في البسيتين) در پایتخت الأحواز ، این قیام منجر به شهادت ۲۲۰ تن از فرزندان الأحواز و بازداشت بیش از ۱۵۰,۰۰۰ شهروند شد که گواهی قاطع بر حجم سرکوب سیستماتیک دولتی علیه ملت الأحوازی است.
سوم: تحریف مساحت‌ها و دستکاری آمارهای رسمی مقامات ایرانی تلاش می‌کنند با پنهان کردن داده‌های دقیق و دستکاری ارقام رسمی منتشر شده درباره مساحت‌های واقعی اختصاص‌یافته به پروژه‌های نیشکر، از پاسخگویی و محکومیت بین‌المللی فرار کنند. در حالی که آنها داده‌های ناقصی را ترویج می‌کنند، داده‌های میدانی و شهادت‌های مستند الأحوازی تأکید می‌کند که مساحت‌های واقعی تصرف‌شده برای پروژه‌های نیشکر و صنایع وابسته به آن، چندین برابر مساحت‌های اعلام‌شده رسمی است که این امر نشان‌دهنده غارت گسترده منابع ملت الأحوازی است.
چهارم: دستکاری آمارهای جمعیتی و طمس هویت در راستای سیاست طمس (هویت‌زدایی) سیستماتیک، مقامات ایرانی پیوسته به تحریف حقایق جمعیتی و دستکاری آمار واقعی ساکنان عرب بومی اقدام می‌کنند؛ به‌طوری که به‌دروغ ادعا می‌کنند تعداد عرب‌های الأحوازی از «دو میلیون نفر» فراتر نمی‌رود، در حالی که آمار و پژوهش‌های واقع‌بینانه تأکید می‌کند که شمار واقعی عرب‌های الأحواز در این اقلیم بین ۱۰ تا ۱۴ میلیون نفر است، و این تلاشی ناامیدکننده برای کاهش وزن جمعیتی آنان و سرپوش گذاشتن بر جنایات تبعیض نژادی سیستماتیک، به حاشیه‌رانندگی و فقر است.
پنجم: نقشه شرکت‌های نیشکر در الأحواز (به‌ترتیب از قدیمی‌ترین تا جدیدترین) برای اجرای این برنامه‌ها، شرکت‌های کشاورزی و صنعتی زیر احداث شدند (به‌ترتیب صعودی بر اساس تاریخ تأسیس):
-
شرکت قصب السكر القوماط (شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت‌تپه) – قدیمی‌ترین (عهد محمدرضا شاه (۱۹۶۱)): مساحتی بیش از ۲۴,۹۰۰ هکتار در نزدیکی السوس (نماد مبارزه تاریخی کارگری).
-
شرکت نیشکر دهخدا (کشت و صنعت دهخدا): ۱۱,۳۶۹ هکتار در شمال الأحواز.
-
شرکت نیشکر حکیم فارابی (کشت و صنعت حکیم فارابی): حدود ۱۵,۰۰۰ هکتار در جنوب الأحواز (تأسیس ۱۹۹۴).
-
شرکت نیشکر خمینی (کشت و صنعت خمینی): حدود ۱۵,۳۰۰ هکتار در تستر.
-
شرکت نیشکر امیرکبیر (کشت و صنعت امیرکبیر): حدود ۱۵,۰۰۰ هکتار در جاده الأحواز – المحمره (افتتاح ۲۰۰۰).
-
شرکت نیشکر سلمان فارسی: جزو شرکت‌های بزرگ بعدی.
-
شرکت نیشکر دعبل خزاعی: حدود ۱۲,۰۰۰ هکتار (کانون اعتراضات کارگری فعلی به دلیل اخراج و تبعیض شغلی).
-
شرکت نیشکر میرزا کوچک‌خان: جزو تازه‌ترین حلقه‌های امتداد شهرک‌سازی در جنوب غربی الأحواز. (به‌علاوه شرکت‌های صنایع وابسته مانند الکل رازی و غیره).
ششم: مصادره اراضی با زور سلاح.. آوارگی صدها هزار نفر بر اساس گزارش‌های سازمان بین‌المللی حقوق اقلیت‌های تحت ستم (MRG) از طریق Refworld، ایجاد این شبکه از طریق مصادره اراضی روستاها با زور سلاح صورت گرفته که به ریشه‌کن‌سازی و آوارگی ۲۰۰,۰۰۰ تا ۲۵0,000 شهروند عرب الأحوازی انجامیده است (برآوردهای محلی به بیش از نیم میلیون شهروند اشاره دارد) که با غرامت‌های ناچیز برای آوارگی در حاشیه‌های شهرها رها شدند.
هفتم: پیامدهای مخرب اجتماعی و زیست‌محیطی (فقر، بی‌سوادی و جرم) این سیاست‌ها فاجعه‌ای انسانی را به بار آورده است که عبارتند از: شیوع فقر مفرط و بی‌سوادی در اثر از دست دادن زمین‌ها، افزایش نرخ طلاق و جرم، و شیوع پدیده مواد مخدر به عنوان ابزاری برای نابودی بافت اجتماعی جوانان.
هشتم: اعتراضات کنونی و سرکوب آنها
کارگران و شهروندان الأحواز برای سومین هفته متوالی در برابر شرکت (دعبل خزاعی) در اعتراض به استنکاف از استخدام و جایگزینی شهرک‌نشینان به اعتراضات خود ادامه می‌دهند و اعتصابات مسالمت‌آمیز آنان با گلوله‌های جنگی و بازداشت‌های خودسرانه پاسخ داده شده است.
نهم: مطالبات سازمان أحوازى حقوق بشر (Alahwazi Organization Human Rights – A.O.H.R)
سازمان أحوازى حقوق بشر، با استناد به گزارش‌ها و مستندات بین‌المللی صادر شده توسط سازمان بین‌المللی حقوق اقلیت‌های تحت ستم (MRG) از طریق پلتفرم سازمان ملل (Refworld)، موارد زیر را اعلام می‌دارد:
-
محکومیت پاکسازی نژادی و تغییر بافت جمعیتی: مخالفت با تمامی پروژه‌های شهرک‌سازی و کوچ اجباری نمودیافته در شرکت‌های نیشکر و برنامه‌های اعلام‌شده و اعلام‌نشده آن (مانند اسناد سال ۲۰۰۵).
-
توقف فوری سرکوب: درخواست از مقامات ایرانی برای دست برداشتن از استفاده از خشونت و گلوله جنگی و آزادی تمامی بازداشت‌شدگان و کارگران.
-
بازگرداندن حقوق و املاک: تأکید بر حق خانواده‌های الأحوازی آواره‌شده برای بازپس‌گیری اراضی غصب‌شده و دریافت غرامت عادلانه.
-
تحرک جامعه جهانی و سازمان ملل: دعوت از نهادهای بین‌المللی و سازمان‌های حقوق بشری برای پذیرش این حقایق مستند، افشای فریبکاری‌های تحریف مساحت‌ها و آمارهای جمعیتی، و گشایش تحقیقات بین‌المللی درباره جنایات تبعیض و کوچ اجباری سیستماتیک علیه ملت الأحوازی.
سازمان أحوازى حقوق بشر
